شهید محمدرضا خامدا

زندگی نامه

بیست و سوم خرداد ۱۳۳۵، در شهر قزوین به دنیا آمد. پدرش حاج محمدآقا، راننده بود و مادرش اشرف‌سادات نام داشت. تا پایان دوره کاردانی در رشته طراحی صنعتی درس خواند. به عنوان پاسدار در جبهه حضور یافت. پانزدهم اسفند ۱۳۶۴، با سمت فرمانده عملیات در فاو عراق بر اثر اصابت ترکش به سر و گردن، شهید شد. مزار او در گلزار شهدای زادگاهش واقع است.

وصیت نامه

قرآن، دستور به مقابله با مهاجمین را داده است و تا زمانی که ظلم هست، مبارزات ما هم بوده است. برای استقرار نظام ارزشی اسلام بر جهان و اجرای احکام اسلامی و تحکیم صلح و صفا و امنیت و احیای اندیشه های اسلام فقاهتی باید با کفار که دشمنان این نظام هستند به مبارزه برخاست و در این مبارزه خداوند وعده لاتغیر داده است. مؤمنان کفرستیز در تجارت با خدا هستند و کسانی در این تجارت محبوب خدا هستند که بنیانی مرصوص داشته باشند و آنان که از مبارزه با کفار سرباز می زنند، منافقین هستند که قرآن آن ها را فاسق می نامد. دشمن، برادران ما را امروز در دو جبهه درگیر کرده است؛ جبهه داخلی و جبهه خارجی. در داخل یک روز منافقین و گروهک های الحادی و روز دیگر انجمن گران فروش و محتکر و ضد انقلاب شکمی و نق زنان هستند که باید حرکات آن ها را در نظر گرفت و هوشیارانه توطئه های داخلی را خنثی و نقش بر آب کرد و به خاطر کمبودهای ناشی از جنگ و حرکات ضد انقلاب، نباید مأیوس شد و باید صبر پیشه نمود. …و اما در جبهه خارج؛ ای برادران رزمنده و ای کسانی که حضرت امام بر آن ها افتخار می کند! باید بدانید که سنگینی دفاع از قوانین اسلام بر دوش شما است. ای بسیجیان و ای نمایندگان به حق امام و ای پاسداران پر قدرت سپاه اسلام! عاقبت جنگ در صحنه نبرد و به دست پر توان شما معلوم می شود. جبهه ها را پر کنید و مهلت به دشمن ندهید و استقامت نمایید و بدانید که پیروزی از آن ماست. امام فرمودند: آن هایی که شهادت را سعادت می دانند، پیروزند و آمریکا هیچ غلطی نمی تواند بکند؛ زیرا که روحیات شیعه و ماهیت انقلاب ما را درک نکرده است. …و بدانید که اسباب پیروزی، رعایت چند مورد است: توکل به خدا و اطاعت بی چون و چرا از فرماندهی و در چارچوب شرع مقدس، خودسازی روحی و جسمی و تداوم آموزش اعتقادی و نظامی و داخل نکردن موانع سیاسی در جنگ، توسل به چهارده معصوم و دعای ندبه و فرج و نیایش های شبانه که مسبب امدادهای غیبی هستند و با هدف پیروزی اسلام و برای خدا و آرزوی شهادت فی سبیل الله و جنگیدن. …و اما آفات پیروزی: غافل شدن از خدا و مغرور شدن و مستی و کاهلی است. …و ای برادران عزیز پاسدار، ای رزمندگان پُر توان ولایت فقیه! بکوشید تا سپاه در خط امام باقی بماند که جاودانگی سپاه اسلام در دینی ماندن آن است. …و شما که در جبهه ها امور برادران بسیجی را برعهده دارید، بدانید بی توجهی و کم توجهی به برادران بسیج، پایمال کردن خون شهیدان اسلام است. ای همسنگران! بکوشید تا از این ذخایر الهی و جگرگوشه های امام عزیز به خوبی میزبانی کنید. این ایثارگران سرمایه های اسلام هستند و در پذیرش آن ها جهت سپاه سعه صدر داشته باشید و بر عکس آنهایی را که عمری در رفاه و بی خیالی گذرانده اند و از طبقه سرمایه داران و یا وابسته های گروهکی هستند، برای عدم پذیرش شان، سخت مقاومت کنید. حضور شما در جبهه لازم و ضروری است و شما ای دانش پژوهان و ای مخلصین! ما برای استقلال می جنگیم؛ حوزه ها را در جهت کسب علم الهی و توان خودکفایی، پر کرده و از ورود ناصالحان نفوذی جلوگیری نمایید و باید بکوشید تا اسلام از آسیب مصون بماند. مبارزه عصر حاضر یک ضرورت است. التقاط آفتی است برای آلوده کردن نوجوانان ما و دشمن می کوشد ما را از فقه و تفکرات اسلامی دور سازد و این راه را بهترین طریق برای نابودی مسلمین می داند و به همین سبب است که متفکرانی چون استاد شهید مطهری را با گلوله نابکاران به خون نشاند. آری فرهنگ اسلام فقاهتی، غنی است و احتیاج به فرضیه های ما ندارد. اسلام برای حکومت کردن همه چیز را داراست. باید بکوشید تا التقاط دست ساز استکبار نتواند فرزندان نابکاری چون منافقین را رشد دهد. …و اما شما ای فریب خوردگان و ای افتادگان در دام دشمنان اسلام! بدانید که در اشتباهید و اگر لحظه ای منصفانه فکر کنید خواهید دید که چگونه اسلام و استقلال را از شما گرفته اند. حال به خود آیید و اگر دستتان آلوده به خون مردم مظلوم نشده است، به آغوش اسلام باز گردید. اسلام همیشه مهربان بوده و دامانش برای توابین باز است و خداوند توبه پذیر است و مهربان. ملت شهیدپرور! در بذل و بخشش برای جبهه کوتاهی نکرده و در شهادت فرزندانتان صبور بوده و امام عزیز را گوش به فرمان باشید و آن عزیز را فراموش نکنید و در صحنه ها حاضر و نماز جمعه را رونق داده و خود را برای یک مبارزه دراز مدت و شکست ناپذیر، مهیا کنید. …و ای جهانیان زیر بار حکومت ها رفته! مبارزه را آغاز کنید. تا کی غفلت و تا کی زیر بار تجاوز و غضب و کشتارها؟ بیدار شوید! اسلام یار و یاور شماست و از خداوند بهراسید و از غیر خدا نهراسید. …و اما ای امام عزیز، ای قلب تپنده امت اسلام و ای روح بزرگ اسلام و ای رهبر مستضعفان جهان و ای همه عزت و شرف مسلمین و ای… زبانم یارای سخن گفتن با شما را ندارد. پدر و مادر مهربانم! که سال های پر رنج را در تربیتم متحمل شدید و چه معلمانه اسلام را به من آموختید. اجرتان با خداوند تبارک و تعالی. آرزویم این بود که دست تان را گرفته و به کربلای حسین(ع)ببرم و در حرم شش گوشه اش از شما حلالیت بطلبم که در گشایش راهش، به فیض رضا و رحمت خداوند نایل شده و در صحن و سرای امام به انتظار دیدارتان می نشینم. دعای شما در درگاه خداوند در درجات استجابت است؛ پس برای من از ستار العیوب که عمری را در غفلت سپری کردم، طلب مغفرت و بخشش نمایید و از کسانی که به نحوی با من در معاشرت بودند حلالیت می طلبم. اگر پیکرم نیامد نگران نباشید؛ زیرا روحم در کنار شماست و قسمتم هر چه هست به همان راضیم که رضای خدا در همان است. محمد رضا خامدا

ارسال شده توسط / ۲۲ اردیبهشت، ۱۳۹۸
دسته بندی
شهدای شاخص